Τι πρέπει ν' ακολουθήσει -- και με ποια σειρά

Δημοσίευσα την περασμένη Κυριακή το μεσημεράκι ένα άρθρο στο site του deltaHacker, για συνδρομητές του περιοδικού αλλά κι απλούς αναγνώστες. Είναι ένα αναλυτικό tutorial γύρω από τον Apache, τα virtual hosts και κυρίως τα δωρεάν πιστοποιητικά που μπορούμε να έχουμε από την Αρχή Πιστοποίησης του Let’s Encrypt. Ίσως το βρουν ενδιαφέρον, θέλω να πιστεύω, όσοι σχεδιάζουν να στήσουν τον δικό τους web server για ένα ή περισσότερα sites και θέλουν να παρέχουν συνδέσεις HTTPS, άρα για κάθε site χρειάζονται κι ένα έγκυρο πιστοποιητικό. Ως φίλος του openSUSE, δεν θα μπορούσα παρά να δείχνω την όλη διαδικασία σε ένα VPS με Leap 42.2. Έβγαλα λοιπόν το άρθρο στο site του περιοδικού, έκανα τις απαραίτητες ανακοινώσεις στα social media, είδα μέσα στην ημέρα επισκέπτες να πηγαίνουν προς το URL του post.

Όλα καλά κι όμορφα, όμως η μέρα είχε κι άλλο highlight.

Για την περασμένη Κυριακή είχα υποσχεθεί στον εαυτό μου ότι θα πιάσω πάλι το 5ο επεισόδιο της 3ης σεζόν του deltaCast. Μιλάμε για επεισόδιο-σίριαλ – ή καλύτερα επεισόδιο-κωμωδία. Είχα σταματήσει την παραγωγή του γύρω στα μέσα του περασμένου Ιουλίου (!) και μέχρι πρότινος δεν αξιώθηκα να το συνεχίσω κι ολοκληρώσω. Ο λόγος; Σειρά έκτακτων γεγονότων και μεγάλων/απότομων αλλαγών, στις οποίες ίσως αναφερθώ κάποια άλλη φορά.

Το πρώτο πράγμα που έκανα την Κυριακή, που λέτε, ήταν να δω σε τι κατάσταση ήταν το script του επεισοδίου. Με χαρά θυμήθηκα ότι όλα τα τεχνικά/σημαντικά στοιχεία ήταν ήδη εκεί, στη σωστή σειρά. Θέλει αρκετό γράψιμο ακόμα –δεν κάνεις σπικάζ σκέτες εντολές ή ξερές οδηγίες–, αλλά ό,τι σημαντικό είναι να γραφτεί έχει ήδη γραφτεί. Σχεδόν αμέσως συνειδητοποίησα ότι και το screen recording έχει γίνει. Πέρα λοιπόν από το σπικάζ μένει το μοντάζ, και μετά το νέο επεισόδιο θα είναι έτοιμο για upload. Βέβαια το μοντάζ παίρνει ύπουλα πολύ χρόνο, άλλο όμως να ξεκινάς από το 0% κι άλλο από το 43%. (Λίγο αυθαίρετο αυτό το δεύτερο ποσοστό, αλλά κάπως έτσι το βλέπω.)

Το screen recording και το μοντάζ το κάνω με το Screenflow, σε ένα 15άρι MacBook Pro. Είχα διαβάσει κάπου ότι αν δεν έχεις Mac, ένας καλός λόγος για να πάρεις Mac είναι το Screenflow. Λίγο υπερβολική δήλωση, αλλά το Screenflow είναι πράγματι kick-ass και για εμένα τουλάχιστον δεν χωράει αμφιβολία γι’ αυτό.

Καθώς θυμόμουν αυτά και κάτι παρόμοια, έκανα διπλό κλικ πάνω σ’ ένα αρχείο .screenflow. Το εικονίδιο της εφαρμογής χοροπήδησε δυο-τρεις φορές στο dock, μετά τίποτε. Λίγα δευτερόλεπτα αργότερα, ένα pop-up ενημερώνει ότι η εφαρμογή δεν είναι δυνατόν να διαβάσει το αρχείο.

Είναι δυνατόν; Προσπάθησα ν’ ανοίξω άλλο αρχείο .screenflow. Τα ίδια. Πήγα στον φάκελο του προηγούμενου επεισοδίου, βρήκα παλιότερα αρχεία .screenflow. Καμία τύχη και μ’ αυτά. Η εφαρμογή αδυνατούσε ν’ ανοίξει τα αρχεία του είδους. Μετά από κάθε προσπάθεια, μάλιστα, έπαιρνα μήνυμα ότι το Screenflow κράσαρε και, αν θέλω, ας στείλω ένα αναλυτικό report στην κατασκευάστρια εταιρεία, ώστε να δουν κι αυτοί τι έγινε και με μεγάλη προθυμία να διορθώσουν το πρόβλημα και να βγάλουν ανανεωμένη έκδοση –η οποία βεβαίως θα είναι απαλλαγμένη από το πρόβλημα– κι όλοι να είμαστε και πάλι χαρούμενοι.

Αναλυτικά reports και κολοκύθια με τη ρίγανη, αλλά για να πω την αλήθεια μου μια αναφορά την έστειλα.

Άρχισα να σκέφτομαι τι μπορεί να έχει στραβώσει και χωρίς λόγο όλα τα αρχεία .screenflow συμπεριφέρονται ως “χτυπημένα”. Ξαφνικά με έζωσε η υποψία ότι κάτι κακό έχει συμβεί εξαιτίας του Nextcloud. Πριν μερικές εβδομάδες το έστησα σε ένα Raspberry Pi 3, κι από τότε έχω ξεκινήσει μια συνειδητή προσπάθεια να το χρησιμοποιώ ως αντικαταστάτη του Dropbox. Θυμάμαι ότι κατά την αρχική μεταφορά μεγάλου όγκου δεδομένων στο Nextcloud, ορισμένα αρχεία που θεωρούνται ως προσωρινά για τον Nextcloud client (έχει παρόμοια λειτουργικότητα μ’ αυτή του Dropbox client) δεν είχαν ανέβει στον server.

Μερικές μέρες μετά τη μεταφορά, κι αφού είχα διαπιστώσει ότι ο Nextcloud client δουλεύει σωστά, αποσυμφόρησα το δίσκο του MacBook. Ουσιαστικά, ζήτησα από τον client να μη συγχρονίζει συγκεκριμένους φακέλους με τον server. Αυτό σημαίνει ότι οι φάκελοι διαγράφονται από τον client (το laptop), αλλά παραμένουν στον server. Η μόνη περίπτωση να μη διαγραφούν κάποιοι φάκελοι, είναι αν περιλαμβάνουν αρχεία που το Nextcloud client θεωρεί προσωρινά και τα αγνοεί. Αν –λέω, αν– είχαν μείνει τέτοιοι φάκελοι στο δίσκο του laptop, σίγουρα θα τους είχα σβήσει. (Με ξέρω καλά, τέτοια κάνω.)

Γενικά, το σκεπτικό μου ήταν ότι ένα σωρό αρχεία και φάκελοι θα κατοικούν στο Raspberry, ενώ στον SSD του laptop θα συγχρονίζονται μόνον αρχεία και φάκελοι με τα οποία τυχαίνει να δουλεύω την τρέχουσα περίοδο. Μετά την αποσυμφόρηση του δίσκου, λοιπόν, επέλεξα για συγχρονισμό συγκεκριμένους μόνο φακέλους. Μεταξύ αυτών ήταν εκείνοι του τρέχοντος και του υπό προετοιμασία τεύχους του deltaHacker, καθώς κι εκείνοι του τρέχοντος και του υπό προετοιμασία επεισοδίου του deltaCast.

Από τα σκοτάδια του νου ξεπρόβαλε μια ανησυχητική υποψία. Τα αρχεία .screenflow στην πραγματικότητα είναι μασκαρεμένοι φάκελοι – packages ονομάζονται στον κόσμο του macOS. Μέσα τους έχουν κανονικά αρχεία, ενίοτε και κανονικούς φακέλους. Μήπως κάποιο απ’ αυτά τα αρχεία θεωρείται προσωρινό για τον Nextcloud client, οπότε δεν ανέβηκε ποτέ στον server; Αν συνέβη κάτι τέτοιο, όταν διαγράφτηκαν φάκελοι από το laptop και μετά ζήτησα το συγχρονισμό των δύο φακέλων του τρέχοντος και του υπό προετοιμασία deltaCast, ναι μεν κατέβηκαν αρχεία .screenflow στο laptop αλλά ήταν ατελή! Η εφαρμογή, λοιπόν, είχε κάθε λόγο για να παραπονιέται και να μην τα ανοίγει.

Αμέσως έτρεξα στις ρυθμίσεις του Nextcloud client, εκεί που παρατίθενται οι μορφές των ονομάτων αρχείων τα οποία εξαιρούνται από τον συγχρονισμό. Ευτυχώς, ό,τι είδα στη σχετική λίστα με έκανε να συνειδητοποιήσω ότι κατά 99,9% τα packages του Screenflow δεν περιλαμβάνουν επίφοβα αρχεία. Παραδέχομαι ότι ησύχασα και χάρηκα. Πολύ.

Το ερώτημα όμως παρέμενε: Γιατί το Screenflow αδυνατεί ν’ ανοίξει τα αρχεία που το ίδιο δημιουργεί; Τι στο καλό είχε αλλάξει στο laptop από τον περασμένο Ιούλιο έως σήμερα; Σίγουρα ένα σωρό πράγματα άλλαξαν, αλλά τι απ’ όλα αυτά θα μπορούσε να εμποδίζει το Screenflow από το να λειτουργεί;

Χρησιμοποιούσα, έως την προηγούμενη Κυριακή, την τελευταία έκδοση της σειράς 5.x. Ήξερα ότι ήδη κυκλοφορεί η επόμενη έκδοση, η 6. Μήνες πριν η εφαρμογή μού είχε εμφανίσει pop-up, πληροφορώντας με ότι έχω δυνατότητα να περάσω στη νέα έκδοση καταβάλλοντας όχι το πλήρες ποσό αλλά ένα χαμηλότερο. Θυμάμαι ότι είχα δει τι καινούργιο φέρνει η έκδοση 6 και είχα αποφασίσει ότι δεν έχω λόγο για αναβάθμιση. “Αφού δουλεύει μια χαρά το Screenflow 5, γιατί να το σκαλίσω και ίσως να διαταράξω την ωραία γραμμή παραγωγής deltaCast που έχω;”. Κάτι τέτοιο είχα σκεφτεί, μου είχε φανεί πολύ λογικό, έκανα την ιδέα πράξη. Μόνο που, αυτή τη στιγμή που γράφω τις λέξεις τούτες, έχω ήδη αναβαθμίσει το Screenflow στην έκδοση 6.

Όλα είναι καλά τώρα. Τα αρχεία .screenflow ανοίγουν μια χαρά, η εφαρμογή δουλεύει αναμενόμενα κι ομαλά, η προετοιμασία του νέου επεισοδίου προχωρά.

Ήταν άραγε ένα φτηνό και τιποτένιο κόλπο το μουλάρωμα του Screenflow 5, ώστε να εξαναγκαστούν οι χρήστες του ν’ αναβαθμιστούν στο 6; Και ναι και όχι, θα έλεγα.

Όχι, διότι για το “σπάσιμο” της λειτουργικότητας του Screenflow ευθύνεται, σύμφωνα με μαρτυρίες κι επίσημες ανακοινώσεις, η νεότερη έκδοση του macOS, το Sierra (10.12). Έως και το El Capitan (10.11) το Screenflow 5.x έπαιζε ωραιότατα. Με το που περνούσε όμως κάποιος στο Sierra, αργά ή γρήγορη θα διαπίστωνε ότι το Screenflow έχει, ουσιαστικά, αχρηστευτεί.

Ναι, διότι η Telestream, η κατασκευάστρια του Screenflow, αντί να γκρεμιστεί να βγάλει patch για το Screenflow 5.x, παρέμενε πλήρως απασχολημένη με την ανάπτυξη και τη βελτίωση της σειράς 6.x.

Δεν το σκέφτηκα πολύ. Το είχα πάρει απόφαση να συνεχίσω με το deltaCast και καμία αναποδιά δεν θα με σταματούσε. Πλήρωσα λοιπόν τα 39 περίπου ευρώ για το κόστος της αναβάθμισης, και μετά από λίγα λεπτά είχα το Screenflow 6. Οι περίπου δεκαεπτά που θα διαβάσετε το ταπεινό αυτό post, ας γνωρίζετε ότι έχω σημειώσει και πρόοδο με το νέο επεισόδιο.

Αν μη τι άλλο, έχω πλέον ξεκάθαρη εικόνα για το τι πρέπει ν’ ακολουθήσει – και με ποια σειρά.